இராணுவ வழித் தீர்வை நாடினால் விபரீத விளைவுகள் விளைவது உறுதி

ஆறாண்டு கால யுத்தநிறுத்த ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலகுவது என்று ஒரு தலைப்பட்சமாக இலங்கை அரசு எடுத்திருக்கும் முடிவு சர்வதேச சமூகத்துக்கு ஆழ்ந்த கவலையையும் அதிருப்தியையும் ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது.
இலங்கை அரசின் இந்த முடிவு தனக்குக் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பதாக அமெரிக்கா தெரிவித்திருக்கின்றது.

கனடா தனது ஆழ்ந்த கவலையையும் அதிருப்தியை யும் வெளியிட்டிருக்கின்றது.
சர்வதேச சமூகத்தின் ஒன்றமைந்த கட்டமைப்பான ஐ.நாவின் சார்பில் அதன் செயலாளர் நாயகம் பான் கீ மூனும் இலங்கை அரசின் ஒருதலைப்பட்சமான முடிவு குறித்து வேதனை வெளியிட்டிருக்கின்றார்.

இலங்கையில் யுத்தநிறுத்தக் கண்காணிப்புப் பணி யில் ஈடுபடுவதற்கான அதிகாரிகளை இதுவரைத் தந்து தவி வந்த நோர்ட்டிக் நாடுகளும் இலங்கை அரசின் தான் தோன்றித்தனமான முடிவு குறித்து கூட்டாகக் கவலை வெளியிட்டிருக்கின்றன.

போர்வெறித் தீவிரத்தில் நிற்கும் கொழும்பு அரசு, அதன் காரணமாக இலங்கையில் தமிழர் தாயகம் மீது கொடூரப் போர் ஒன்றை முழு அளவில் கட்டவிழ்த்து விட உருக்கொண்டு நிற்கின்றது. அத்தகைய கடும் நடவடிக் கையைச் செயற்படுத்துவற்கான சூழ்நிலையை உரு வாக்குவற்காகவே யுத்தநிறுத்தத்தை முறிக்கும் ஒரு தலைப்பட்சமான முடிவை அது எடுத்து, செயற்படுத்தத் துடியாய்த் துடிக்கிறது.

இது, இந்தப் பிராந்தியத்தின் வல்லாதிக்க நாடான இந்தியாவையும் கூட கடும் விசனத்தில் ஆழ்த்தியிருக் கின்றது என்பது வெளிப்படை.

யுத்தநிறுத்த ஒப்பந்தத்திலிருந்து வெளியேறுவது என இலங்கை தீர்மானித்த பின்னர், அது குறித்துக் கருத்து வெளியிட்ட இந்தியா உட்பட சகல சர்வதேச நாடுகளும் ஒரு விடயத்தை வலியுறுத்திக் கூறுவதில் ஒன்றுபட்டு நிற்கின்றன.

இலங்கையின் இனப்பிரச்சினைக்கு இராணுவ நட வடிக்கை மூலம் ஒருபோதும் தீர்வு காணமுடியாது என் பதுதான் அந்த விடயம்.
அமெரிக்காவிலிருந்து இந்தியாவரை அனைத்து நாடுகளும் இப்போதும்கூட இதைத்தான் வலியுறுத்திக் கூறியிருக்கின்றன.

இராணுவ நடவடிக்கைகள் மூலம் தீர்வு ஏதும் காண முடியாது என்று தான் உறுதியாக திடமாக நம்புவதாக இந்தியா தெளிவாக எடுத்துரைக்கின்றது.
ஆனால் மஹிந்தரின் அரசு அதைக் காதில் வாங்கிக் கொள்வதாக இல்லை. இராணுவ நடவடிக்கை வழியை நாடுவது என்பதில் மஹிந்தரின் அணி திட்டவட்டமான உறுதியோடு நிற்கின்றது.

இந்த இராணுவ வழிப்போக்கு பெரும் உயிரிழப்புக் களையும் நாசங்களையும் போரழிவுகளையும் நிச்சயம் ஏற்படுத்தும் என்பது திண்ணம். யுத்தநிறுத்தத்திலிருந்து விலகும் இலங்கை அரசின் ஒரு தலைபட்ச முடிவு அத் தகைய பேரிழப்புகளை ஏற்படுத்தும் என்பதை சர்வதேச சமூகம் பகிரங்கமாகவே சுட்டிக்காட்டுகின்றது. அதே சம யம், இராணுவ வழியில் இப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண முடியாது என்பதையும் அது தெளிவுபடுத்துகின்றது.

ஆனால், அந்த வழியை நாடி, யுத்த பேரழிவுக்கும், போரழிவுக்கும் வகை செய்யும் விதத்தில் இலங்கை அரசு எடுத்திருக்கும் தீர்மானம் குறித்து கண்டனம் தெரிவிக்க சர்வதேச சமூகம் பின்னடிக்கின்றது. கொழும்பின் முடிவு குறித்து கவலை, வேதனை, துக்கம் தெரிவிப்பதோடு எல்லா நாடுகளும் அடங்கி விடுகின்றன.
இது ஏன்?
கொழும்பு அரசு தன்னை இறைமையுள்ள, சட்டரீதி யான அரசாகக் காட்டிக்கொள்கின்றது. அதை சர்வதேசங் களும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன. அந்த அரசு தனது நாட் டில், தனது படைகளோடு மோதிவரும் ஓர் இனக் குழுமப் பிரிவினரை, "பயங்கரவாதிகளாகச் சித்திரித்து, "பயங்கர வாதிகளுடனான போர்' ஒன்றைப் பிரகடனப்படுத்தியி ருப்பதால், அதை எடுத்த எடுப்பிலே கண்டிக்கவோ அல் லது ஆட்சேபனை தெரிவிக்கவோ முடியாத இக்கட்டும் நெருக்கடியும் சர்வதேச சமூகத்துக்கு உள்ளது.

அதனாலேயே அது குறித்து இலங்கை அரசின் யுத்த தீவிரப் போக்குக் குறித்து கவலை தெரிவிப்பதுடன் சர்வதேச சமூகம் அடங்கிவிடுகிறது.

அதேசமயம், இலங்கை இனப்பிரச்சினைக்கு இரா ணுவ வழித் தீர்வு சாத்தியமற்றது என்ற யதார்த்தத்தை இச் சமயத்திலும் வலிமையாக வலியுறுத்துவதன் மூலம், அவ்வழியை நாடி வாங்கிக் கட்டிக்கொள்ளும் ஆபத்து அதிகம் உள்ளது என்பதை இலங்கைக்கு சர்வதேச சமூ கம் சொல்லாமல் சொல்லி நினைவூட்டவும் விழைகிறது.

இராணுவவழித் தீர்வில் ஒரே பிடியாக நிற்கும் கொழும் புக்கு, அதன் பாதகத் தன்மை குறித்து எடுத்துக்கூறியும் பயன் இல்லை என்பதும் சர்வதேசத்துக்கும் நன்கு தெரி யும். "முதலையும் மூர்க்கனும் கொண்டது விடா' எனச் சும்மாவா சொன்னார்கள்?

ஆகவே, அதன் விபரீத விளைவுகளை கொழும்பு எதிர்கொள்ளும் வரை கவலை வெளியிட்டுப் பார்த்தி ருப்பதைத் தவிர சர்வதேச சமூகத்துக்கு மாற்று மார்க்கம் ஏதுமில்லை.
"கனியிருக்கக் காய் கவர்வது' போல பேச்சு மூலமான அமைதித் தீர்வைப் புறம் ஒதுக்கி, இராணுவ வழித் தீர்வை நாடுவோர் காய் புளிக்கும் போதுதான் "எட்டாப் பழம் புளிக்கும்' என்று திரும்பி வருவார்கள். அப்போது அமைதித் தீர்வு என்ற கனியைப் பெறுவதற்கும் காலம் கடந்து விட்டிருக்கும். அச்சமயத்தில் அரசியல் தீர்வை நாட எத்தனிப்பது "கண் கெட்ட பின்னர் சூரிய நமஸ்காரம் செய்வதற்கு' ஒப்பானதாக இருக்கும் என்பது நிச்சயம்.

Uthayan.com

"மீளமுடியாத பொறிக்குள் சிங்கள தேசம்"

சிறிலங்காவின் 60 ஆவது சுதந்திர தினம் எதிர்வரும் பெப்பரவரி 04 ஆம் திகதி ஆட்சியாளர்களால் கொண்டாடப்படவுள்ள நிலையில் அதில் இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன்சிங் கலந்து கொள்ளவிருப்பதாகவும் அவரது வருகைக்கு முன்னர் இலங்கை இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண அரசாங்கம் தீர்வுத்திட்டமொன்றை முன்வைக்கப் போவதாகவும் சிறிலங்கா ஊடகங்கள் கூறுகின்றன.

இதற்கெனத் தீர்வுத்திட்டமொன்றை முன்வைக்குமாறு சிறிலங்கா சனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்சவால் அனைத்துக் கட்சிக் குழுவுக்கு ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

பலமுறை கூடிக் கலைந்தும் எந்தவொரு தீர்வுத்திட்டத்தைத் தானும் முன்வைக்க முடியாத அக்குழு இப்பொழுது அதிலிருந்து முக்கிய கட்சிகள் வெளியேறிய நிலையில் உருக்குலைந்து போய் உள்ளது. இந்தக் குழுவில் ஆரம்பம் முதலே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்குக் கதவடைப்புச் செய்யப்பட்டது.

பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐ.தே.க. வோ இதில் கடமைக்குச் சிலமுறை கலந்துகொண்டு விட்டு இக்குழுவை கை கழுவிவிட்டது.

தமிழ் மக்களுக்கான உரிமைகள் என்பதை எவ்வகையிலும் வழங்கப்படுவதற்குத் தாம் துணை போக முடியாது என்று கூறி ஜே.வி.பி. வெளியேறி விட்டது.

இப்போது எஞ்சியிருப்பது ஆளும் கட்சியும் அதன் அடி வருடிகளும் மட்டுமே. அதிலும் ஜாதிக ஹெல உறுமய இக்குழுவின் எந்தச் செயற்பாட்டையும் உள்ளிருந்தே தடுத்து நிறுத்துவது என்ற முடிவுடனேயே இதன் அமர்வுகளுக்குச் சென்று வருகிறது.

எதுவிதத்தீர்வையும் எட்டமுடியாது இரண்டு மாதங்கள் மகிந்தவால் உறங்கு நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்த இக்குழு இப்பொழுது தட்டி எழுப்பப்பட்டு ஓட ஓட விரட்டப்படுகிறது. வரும் 25 ஆம் திகதிக்குள் தீர்வுத்திட்டம் முன்வைக்கப்படும் என்றும் இப்போது கூறப்படுகிறது. இப்போது மன்மோகன் சிங்கின் வருகைக்கு முன் தீர்வுத்திட்டம் என்று கூறப்படுவதும் கூட ஒரு புதிய விடயமல்ல. ஏனெனில் இவ்வாறு ஏற்கெனவே பல காலக்கெடுக்கள் எல்லாம் இவ்வாறு அறிவிக்கப்பட்ட போதும் கூட எதுவுமே நடைபெற்று விடவில்லை.

ஆனால் இவையெல்லாம் ஒரு புறமிருக்க மகிந்த சகோதரர்களும் சிறிலங்காவின் தரைப்படைத் தளபதியும் தமிழ் மக்களின் போராட்டத்தை ஒழித்துக்கட்ட நாட்குறித்து அறிவித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். பயங்கரவாதம் ஒழிக்கப்பட்ட பின்னர் இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணப்படும் என்றும் கூறுகின்றனர்.

எனவே யுத்தம் என்ற குறிக்கோளிலிருந்து அவர்கள் விலகி விடவில்லை என்பது வெளிப்படுகின்றது.

சிறிலங்காவின் இன்றைய அரசியல் பொருளாதாரச் சூழ்நிலையானது போர் என்பதிலிருந்து மகிந்த அரசாங்கம் எவ்வகையிலும் பின்வாங்க முடியாத சூழலையே கொண்டுள்ளது. அவ்வாறானதொரு சூழலை மகிந்த உருவாக்கி வைத்திருக்கின்றார் என்பதே உண்மை நிலையாகும்.

கடந்த இரண்டு வருடகாலமாக மகிந்த தனது ஆட்சிக் காலத்தில் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் அவர் யாருக்காகவும் ஒரு போலி அரசியல் தீர்வைக்கூட முன்வைக்க முடியாத சூழலையே உருவாக்கியுள்ளது. அதாவது அவர் இன்று ஜே.வி.பி, ஜாதிக ஹெல உறுமய என்பவற்றின் பிடிக்குள் சிக்கியுள்ளவராயுள்ளார். இதனால் மிகக்குறைந்த பட்சம் குறைந்தது அவருடன் ஒட்டிக்கொண்டிருப்போரை அல்லது அவர் ஏமாற்ற விரும்பும் உலக சக்திகளைத் திருப்திப்படுத்தக் கூடியதான தீர்வு ஒன்றைக் கூட முன்வைக்க முடியாதவராக உள்ளார்.

அதேவேளை அவரது யுத்தத் தயாரிப்புக்குச் செலவழித்த நிதி, அவரது ஆட்சியில் இடம்பெற்று வரும் ஊழல்கள், முறைகேடு களால் ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதாரச் சீரழிவு சிறிலங்காவை மீள முடியாத நெருக்கடிக்குள் தள்ளியுள்ளது.

அவர் விரிவடைந்து செல்லும் யுத்தத்திற்குப் பெருமளவு நிதியைத் தீனியிட வேண்டியுள்ள அதேவேளை யுத்தமானது சிறிலங்காவின் வருமான மூலங்கள் அனைத்தையும் முடக்கியுள்ளது. இதன் காரணமாக விலைவாசி ஏற்றம், பொருளாதாரச்சுமை என்பது மகிந்த அரசாங்கத்திற்கு எவ்வகையிலும் கட்டுப்படுத்த முடியாததாகி விட்டது.

இன்று இவற்றிலிருந்து சிங்கள மக்களைத் திசை திருப்பும் வழியாக சூதாடிகள் பின்பற்றும் வழிமுறையையே மகிந்த ஆட்சி பின்பற்ற வேண்டியுள்ளது.

அதாவது மேலும் மேலும் யுத்தத்திற்குத் தீனிபோட்டு அதில் முழுமையாக இறங்குவதைத் தவிர மகிந்த அரசுக்கு வேறு வழி எதுவும் இப்போது இல்லை.

சிங்கள மக்களுக்கு மகிந்த ஆட்சி ஊட்டி வைத்திருக்கின்ற யுத்த வெறி ஒருபுறம், யுத்தத் தயாரிப்பால் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி மறுபுறமாக மகிந்தவை ஆட்சிப்பீடம் ஏற்றியவர்களின் எதிர்ப்பைச் சந்திக்காது இருக்க மகிந்த அந்த வழியையே தேர்ந்தெடுத்து வைத்திருக்கிறார். இதன் காரணமாகவே இப்போது மகிந்தவும் அவரின் யுத்தக் குரலான கோத்தபாயவும் யுத்தத்துக்குக் காலக்கெடுக்களை விதித்து அறிவிப்புக்களை ஆவேசமாக விடுத்துவருகின்றனர்.

சந்திரிகா அம்மையார் தனது ஆட்சிக்காலத்தில் ஆறு தேர்தல்களைச் சந்தித்து அவற்றில் வெற்றிகொண்டதாகக் கூறிக்கொள்வார். அவ்வாறு ஒவ்வொரு தேர்தலுக்கு முன்பும் ஒவ்வொரு படை நடவடிக்கையையும் மேற்கொண்டு தனது படையை வலுவுக்கு மிஞ்சி பரவலடையச் செய்தார். இறுதியில் அவர்கள் எல்லாவற்றையும் கைவிட்டுப் பாய்ந்தோட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. இப்போது எத்தகைய தேர்தலையும் நடத்தக்கூடிய மனோ தைரியத்தை மகிந்த கொண்டவராக இல்லை. ஆனால் விலைவாசி ஏற்றம் என்பது அவருக்கு நெருக்கடி கொடுக்கும் ஒன்றாகியுள்ளது. இதனைத் திசைதிருப்ப அவர் யுத்தத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும். எவ்வாறாயினும் ஒவ்வொருமுறை விலைவாசி ஏறும்போதும் அவரால் படை நடவடிக்கை ஒன்றைச் செய்து விடவும் முடியாது என்பதும் வெளிப்படை.

அதேவேளை படை நடவடிக்கை தொடரத் தொடரப் பக்க விளைவாக அதிகரிக்கப்போகின்ற பொருளாதாரச் சிக்கல்களை எதிர்கொள்வதென்பதும் மகிந்தவால் முடியக்கூடிய காரியமாக இல்லை. இந்த இடைவிடாத சுழற்சி மகிந்தவின் ஆட்சிக்கு மட்டுமல்ல சிங்கள தேசத்திற்கும் மீள முடியாத சிக்கல்களையே ஏற்படுத்தும்.

-வேலவன்-

சர்வதேசத்தையே உதாசீனப்படுத்தும் பௌத்த சிங்கள மேலாண்மைவாதம்

பேரழிவுகளில் சிக்கி அவலப்பட்டு, அல்லலுற்றுத் தவிக்கும் இலங்கைத் தீவின் மக்கள் தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் என்ற நப்பாசையுடன் காத்திருந்தனர். ஆனால் முழு அளவில் போர் வெடிப்பதற்கு வழி திறந்து விடப்பட்டிருப்பது பற்றிய அறிவிப்புடனேயே தை மகள் வந்திருக்கிறாள்.

தைப்பொங்கலின் போது புதுப்பானையில் புத்தரிசிப் பொங்கல் பொங்கும். அடுத்த நாள் ஆவினத்துக்கும் அதே பொங்கல். ஆனால் இலங்கைத் தீவைப் பொறுத்தவரை இம்முறை அதற்கு அடுத்தநாள் தொடக்கம் வேறு பொங்கலும் காத்திருக்கிறது. மாட்டுப் பொங்கலுக்கு அடுத்த நாள் தொடக்கம் இலங்கையில் பொங்கப் போவது போர்ப் பொங்கல். அது தினசரி தொடரப் போகின்றது என்பது பெரும்பாலும் நிச்சயமாகிவிட்டது.
பொங்கலை ஒட்டி வரும் மற்றொரு திருநாள் போகி. "பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்' போகிப் பண்டிகை உணர்த்தும் சிறப்பு. இலங்கைத் தீவைப் பொறுத்தவரை பழைய யுத்தமே மீண்டும் புதிய வடிவெடுத்து, அசுர உருக்கொண்டு, விஸ்வரூபம் எடுத்து, போகியோடு வரப்போகின்றது.

ஆறாண்டு கால யுத்தநிறுத்தம் வெறும் காகிதத்தில் சேடம் இழுத்துக் கொண்டிருக்க, அதை நிரந்தரமாகக் கிழித்துக் குப்பைக் கூடையில் போடத் தீர்மானித்து விட்டது மஹிந்தரின் அரசு.
""2005 நவம்பரில் மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஆட்சிப்பீடம் ஏறியவுடனேயே யுத்த நிறுத்த ஒப்பந்தம் குப்பைக் கூடைக்குள் போகும் என்று எதிர்பார்த்திருந்தேன். அதற்கு இவ்வளவு காலம் சுமார் இரண்டாண்டுகளுக்கு மேல் அவர் காத்திருந்தமை எதிர்பார்க்க முடியாத ஆச்சரியம்தான்.'' என்று மஹிந்த ராஜபக்ஷ தலைமையின் போக்கை நன்கு நாடிபிடித்துப் பார்த்தறிந்துள்ள கொழும்பு இராஜதந்திரி ஒருவர் குறிப்பிட்டார்.
யுத்த நிறுத்த ஒப்பந்தம் இனித்தான் உத்தியோகபூர்வமாகச் செயலிழக்கப் போகின்றது என்பது உண்மைதான். ஆனால் அது நடைமுறையில் எப்போதோ செத்துவிட்டது என்பதும் மறுபுறத்தில் உண்மையே.

நடைமுறையில் செயலிழந்து நடைப்பிணமாய்க்கிடந்த யுத்த நிறுத்த ஒப்பந்தத்துக்கு நிரந்தரமாகக் கதிமோட்சம் அளிப்பதற்கு பிணக்கில் சம்பந்தப்பட்ட இரு தரப்புகளுமே பின்நின்றன. யுத்த நிறுத்த உடன்பாட்டை மறு தரப்பு மீறி வருகின்றது என்ற குற்றச்சாட்டைக் கூறிக் காலத்தை இழுத்தடித்தும் வந்தனர் இரு சாராரும்.
யுத்த நிறுத்தத்தை முறிக்கிறோம் என்று அறிவித்து சர்வதேசத்தின் வயிற்றெரிச்சலை வாங்கிக்கட்ட இருதரப்புக்குமே விருப்பமில்லை.

ஆனால் கொழும்பு அரசு இப்போது அதற்குத் தயாராகி விட்டது. யுத்த நிறுத்த ஒப்பந்தத்தைச் செயலிழக்க வைத்து, அதன் காரணமாக சர்வதேச மட்டத்தில் எழும் எதிர்ப்பலைகளுக்கு முகம் கொடுக்க அது திடசங்கற்பம் கொண்டுவிட்டது போலும்.
உள்ளூர் அரசியல் கள நிலைவரம் அத்தகைய அமிலச் சோதனையைச் செய்ய அரசுத் தலைமையை நெட்டித் தள்ளியிருக்கின்றது என்பதே உண்மையாகும்.
நாடாளுமன்றத்தில் உரிய பெரும்பான்மையுமின்றி
புதிய பொதுத் தேர்தலைச் சந்தித்து, வெற்றியீட்டி, மீண்டும் அரசமைப்போம் என்ற நம்பிக்கை இல்லாத காரணத்தால் நாடாளுமன்றக் கலைப்புக்குத் திராணியுமின்றி
அரசியல் குழப்பத்தில் சிக்கியிருக்கும் மஹிந்த அரசு, இருக்கின்ற நாடாளுமன்றத்தில் தன் வசம் உள்ள ஆசனங்களை வைத்துக்கொண்டு அரசை ஒருவாறு கொண்டிழுக்கப் படாதபாடு படுகின்றது. இருக்கின்ற நாடாளுமன்றத்தில் ஆட்சியைத் தன் கையில் தொடர்ந்து தக்கவைப்பதே அதன் ஒரே இலக்கு; நோக்கம்; எத்தனம் எல்லாம்.

அதற்காக நாடாளுமன்றத்தில் கணிசமான ஆசனங்களைக் கொண்டிருக்கும் ஜே.வி.பியை தன் கைக்குள் போட்டுக்கொள்ள ஏதோவெல்லாம் செய்கிறது அது.

பௌத்த சிங்களப் பேரினவாதத்தில் மூழ்கி, சிறுபான்மைத் தமிழருக்கு எதிரான மேலாதிக்க மமதையில் திமிர்கொண்டு நிற்கிறது ஜே.வி.பி. சமாளித்து, அதைத் தன் கைக்குள் போட்டுக் கொள்வதற்காக ஜே.வி.பி. இழுத்த இழப்புக்கெல்லாம் அரசு இழுபடுகின்றது. ஜே. வி . பியின் இசைக்கு ஏற்ப அது ஆடுகின்றது.

சர்வதேச சமூகத்தை ஒட்டுமொத்தமாகப் பகைத்துக் கொண்டால் கூடப் பரவாயில்லை, ஜே.வி.பி மற்றும் ஜாதிக ஹெல உறுமய போன்றவற்றைச் சமாளித்தால் சரி என்பதே மஹிந்தரின் அரசின் தற்போதைய நிலைப்பாடு.

போர்த் தீவிரத்தில் குதிக்கத் தூண்டும் பேரினவாதக் கட்சிகள் ஒருபுறம்
யுத்த வெற்றிகள் குறித்து கற்பனைக் கயிறுகளை அங்கு விடும் படைத்துறை மற்றும் அதிகார வர்க்கம் மறுபுறம்
போர் வெற்றி பற்றிய அறிவிப்புகளில் அவிந்து, அதற்காக அரசுத் தலைமையின் பக்கம் அணி திரள்வது போலக் காட்டிக் கொள்ளும் தென்னிலங்கை வாக்குவங்கி பிறிதொருபுறம்
இப்படி இவற்றுக்கு மத்தியில் சிறைப்பட்டுக்கிடக்கும் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளை நேர்மையுடன் பேசித் தீர்க்கும் பக்குவமும், முற்போக்கான சிந்தனைத் தெளிவும், அரசியல் திடசித்தமும் அடியோடு இல்லை என்பதும் தெளிவு.
தமது அரசியல் அதிகாரத்தையும் செல்வாக்கையும் நிலைப்படுத்திப் பலப்படுத்துவதற்கான அதிகாரப் போர்களை சிங்கள ஆளும் வர்க்கங்கள் தமிழரின் இனப்பிரச்சினையை மையமாக வைத்தே காலங்காலமாக நடத்தி வந்திருக்கின்றன என்பது இலங்கையின் சரித்திரம்.
அந்த வரலாற்று ஓட்டத்தில் தாமும் சற்றும் பிசகாதவர் என்பதை நிரூபிக்கும் வகையிலே அதனை உறுதிப்படுத்தி வருகின்றார் ஜனாதிபதி மஹிந்தர்.

சர்வதேச சமூகத்தை எதிர்த்துக்கொண்டும் யுத்த நிறுத்த ஒப்பந்தத்தைத் தூக்கிக் கடாசி, தென்னிலங்கை பௌத்த சிங்களக் குழுமத்தை திருப்திப்படுத்த முயலும் தமது துணிகரம் மூலம் அதனையே மீண்டும் நிரூபிக்கின்றார் அவர்.

Uthayan.com